Upały nad Wisłą - pora na klimatyzację

nia zużycia energii oraz dobowej stabilizacji temperatury wnętrz. Wykorzystane ciepłe powietrze lub woda (na odpływach do kanalizacji) oddaje energię do układu, w którym ogrzewane jest świeże powietrze lub czysta woda. Najprostszy

Upały nad Wisłą - pora na klimatyzację Regały chłodnicze

Rekuperacja w domach

W układach wentylacji mechanicznej lub klimatyzacji w nowoczesnych budynkach, w tym także w domach jednorodzinnych, stosuje się rekuperację ciepła w celu zmniejszenia zużycia energii oraz dobowej stabilizacji temperatury wnętrz. Wykorzystane ciepłe powietrze lub woda (na odpływach do kanalizacji) oddaje energię do układu, w którym ogrzewane jest świeże powietrze lub czysta woda. Najprostszym rozwiązaniem stosowanym w układach wentylacyjnych jest rekuperator, tj. wymiennik krzyżowy. W bardziej zaawansowanych układach klimatyzacyjnych energia odzyskiwana jest z powietrza przez wymienniki ciepła w postaci paneli sufitowych. Stosowane są też układy buforujące i przechowujące energię cieplną.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Rekuperacja


Kamera termowizyjna - co to jest?

kamera termowizyjna, kamera termalna, termowizor, urządzenie do rejestracji i wizualizacji rozkładu temperatury na powierzchniach obiektów (odwzorowania obrazu termalnego obiektów);
działa na zasadzie przetwarzania promieniowania podczerwonego, emitowanego lub odbitego przez te obiekty, na sygnał elektryczny, a następnie na obraz oglądany na ekranie, tzw. termogram. Składa się z układu optycznego, detektora promieniowania podczerwonego (zwykle półprzewodnikowego, głównie z krzemu Si, tellurku kadmu i rtęci CdHgTe lub antymonku indu InSb) wraz z układem chłodzenia, elektronicznego toru wzmacniania, przetwarzania i wizualizacji (w kolorach lub w odcieniach szarości).
Układ optyczny składa się zwykle z: obiektywu, układu przeszukiwania (zespołu mechaniczno-optycznego złożonego z drgających lub wirujących zwierciadeł), którego zadaniem jest stopniowe (punkt po punkcie) odbieranie informacji z obserwowanego obiektu, oraz układu skupiającego promieniowanie i kierującego je na detektor. Detektory, przetwarzające promieniowanie na sygnał elektryczny, to zwykle tzw. detektory termiczne, np. bolometryczne (bolometr), piroelektryczne (piroelektryczność) lub fotonowe (półprzewodnikowe, o działaniu opartym na zjawiskach fotoelektrycznych); detektor może stanowić pojedynczy element, częściej składa się z wielu elementów w postaci linijki lub matrycy. Do przedstawiania obrazu termalnego badanego obiektu służą monitory kolorowe lub monochromatyczne. Zależnie od zakresu spektralnego, w którym działają, kamery termowizyjne dzieli się na krótkofalowe (zakres pracy 3?5 ?m) i długofalowe (8?15 ?m); zależnie od zastosowania ? na pomiarowe (dokładny pomiar rozkładu temperatury) i obserwacyjne (wierne odwzorowanie obiektu, np. scenerii obserwowanego terenu, przy tylko jakościowej ocenie rozkładu temperatury). Kamery termowizyjne znajdują zastosowanie m.in. w technice wojskowej (głównie kamery obserwacyjne długofalowe ? do prowadzenia rozpoznania w trudnych warunkach atmosferycznych i w nocy), w medycynie (np. diagnostyka chorób nowotworowych), energetyce (badanie efektywności chłodzenia urządzeń energetycznych, stanu linii przesyłowych), hutnictwie, pożarnictwie (lokalizacja źródła ognia oraz ludzi w przestrzeni zadymionej), budownictwie (badanie izolacji cieplnych), rolnictwie (wykrywanie ognisk chorób roślin, stanu wilgotności gleby), ekologii (określanie obszaru skażeń środowiska).


Źródło: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/kamera-termowizyjna;3919516.html


O podczerwieni

Kamery termowizyjne wykorzystują podczerwień - dzięki temu można wykonać np. audyt energetyczny, lub zdiagnozować ognisko choroby. Podczerwień emitują wszystkie organizmy cieplne, w naturze drapieżniki takie jak węże potrafią zlokalizować ofiarę dzięki temu, że wydziela ona ciepło. Promieniowanie podczerwone można wykorzystać w technice grzewczej, sa to tzw. promienniki.



© 2019 http://www.angielski.wlocl.pl/